Volgens een recent onderzoek van het VIL (Vlaams Instituut voor de Logistiek), dat op nationaal vlak werd uitgevoerd, kan met het model voor de levering van pakketten via een netwerk van leveringspunten, zoals ontwikkeld door Kiala, de CO2-uitstoot met meer dan 60% gedrukt worden ten opzichte van het model van de traditionele thuisbezorging. En als de eindklant geen omwegen maakt bij het ophalen van zijn pakket of als hij een niet-vervuilende vorm van transport kiest (fiets, te voet), kan hij de CO2-uitstoot nog verder terugdringen, tot 81% minder CO2.

Tot het einde van de jaren ’90 was het enige model voor de levering van pakketten dat van de "melkronde". De transporteur bezorgt de pakketten elke dag thuis bij de geadresseerden. Als ze afwezig zijn, biedt hij het pakket opnieuw aan op zijn volgende ronde, of vraagt hij de geadresseerde om het op te halen in een verwijderd depot of in een locatie met beperkte openingsuren waar hij moet aanschuiven om zijn pakket op te halen.

In 2001 introduceert Kiala een dienst voor pakketlevering die steunt op een netwerk van leveringspunten in de buurtwinkels (kruideniers, stomerijen, krantenwinkels, tankstations…). Het systeem biedt niet alleen de klant de mogelijkheid om een pakket op te halen op het moment dat hem het beste uitkomt, bijvoorbeeld in het kader van zijn andere boodschappen, maar ook aanzienlijke voordelen op het vlak van milieubescherming. Het aantal afgelegde kilometers van de transporteurs ligt immers een stuk lager, aangezien tientallen pakketten tegelijk worden afgeleverd op dezelfde plek, het leveringspunt. Daarnaast vindt het traject van de eindklanten naar de leveringspunten meestal plaats in het kader van een andere activiteit (op weg naar huis na het werk of wanneer de kinderen naar school worden gebracht…). In één geval op vier gaat de klant bovendien te voet of met de fiets naar het leveringspunt.

Vergelijkende analyse van de twee modellen voor de levering van pakketten aan de consumenten

Door het VIL (Vlaams Instituut voor de Logistiek) in de arm te nemen voor een nationaal onderzoek naar de “Ecologische voetafdruk van de verschillende modellen voor de levering van pakketten aan consumenten” wilde Kiala enerzijds de ecologische voordelen van zijn leveringsmodel ten opzichte van het klassieke model van de “thuisbezorging” aantonen. Anderzijds wilde het bedrijf de werking ervan analyseren om na te gaan hoe het systeem verder verbeterd kan worden wat duurzame ontwikkeling betreft.

Op basis van een staal dat meer dan 30.000 in België geleverde pakketten vertegenwoordigt, voerde het onderzoek een analyse uit op drie niveaus:

- Berekening van de CO2–uitstoot die gegenereerd wordt door de levering van pakketten op basis van het model van de “thuisbezorging”.

- Berekening van de CO2–uitstoot die gegenereerd wordt door de levering van pakketten op basis van het distributiemodel van de “leveringspunten”.

- Evaluatie van de CO2–uitstoot bij het ophalen van de pakketten op de leveringspunten naargelang het type reis (specifiek of gecombineerd, met of zonder omweg) en het type transport (auto, openbaar vervoer, fiets of te voet).

Het model van de distributie via “leveringspunten” maakt een vermindering van de CO2-uitstoot met meer dan 60% mogelijk

Het onderzoek van het VIL leverde volgende cijfers op, in het kader van het distributiemodel via “leveringspunten” :

- 78% van de ophalingen gebeurt met de auto.

- 19% van de ophalingen gebeurt te voet/met de fiets.

- 3% van de ophalingen gebeurt met het openbaar vervoer.

- 61% van de pakketten wordt opgehaald op weg naar een andere activiteit.

- 24% van de pakketten wordt opgehaald via een specifiek traject.

- 15% van de ophalingen op weg naar een andere activiteit vereist een omweg.

- De gemiddelde afgelegde afstand, die een CO2-uitstoot genereert (dus exclusief transport te voet en met de fiets), om een pakket op te halen  bedraagt 1,5 km.

Het onderzoek besluit dat het model van de “thuisbezorging” een gemiddelde uitstoot van 1.190 g CO2 per pakket veroorzaakt. (Dit resultaat houdt geen rekening met een eventuele afwezigheid van de geadresseerde, waarvan de waarschijnlijkheid op 30% wordt geschat, die tot bijkomende leveringstrajecten leidt.) De gemiddelde uitstoot van een pakket dat gedistribueerd wordt op basis van het distributiemodel via “leveringspunten” blijft daarentegen beperkt tot 470 g CO2 per pakket. Het distributiemodel via “leveringspunten” biedt dus een gemiddelde besparing van 60% van de CO2-uitstoot ten opzichte van het traditionele model.

Op Europees vlak zorgde een operator zoals Kiala in 2008 dus voor een vermindering van de CO2-uitstoot van bijna 5.000 ton per jaar ten opzichte van het traditionele model van de “thuisbezorging”. Dat staat gelijk aan de verwarmingsuitstoot van 1340 gezinnen gedurende een jaar, of 5000 retourvluchten Brussel-Marrakech in economy class, of nog 1700 auto's (Golf 1.9 TDI) die 20.000 km afleggen.

Nog los van deze resultaten wijst het onderzoek eveneens op de impact van de eindklant op de CO2-uitstoot door zijn ophaalgedrag. Als hij immers te voet of met de fiets naar het leveringspunt gaat, of als hij het traject zonder omweg aflegt op weg naar een andere activiteit, daalt de CO2-uitstoot die veroorzaakt wordt door het transport van zijn pakket zelfs tot 230 g. Het door Kiala voorgestelde model biedt dus de mogelijkheid, als de eindgebruiker zijn gedrag aanpast, om de CO2 –uitstoot nog verder terug te dringen, met liefst 81%!

De elektronische handel zorgt voor een lagere CO2-uitstoot

Daarnaast zijn in het kader van een recent onderzoek van de FEVAD (Frankrijk: Fédération des entreprises de vente à distance), in samenwerking met Estia en Médiamétrie//NetRatings, de milieugevolgen gemeten - wat CO2-uitstoot betreft - van een online aankoop, vergeleken met een traditionele aankoop in een winkel.

Uit de resultaten van het onderzoek blijkt dat de aankoop via internet aanzienlijke voordelen biedt op milieuvlak. Voor een “standaard” pakket kan het model van de e-commerce de uitstoot van broeikasgassen verminderen met een factor van bijna 4. In absolute termen bedraagt de gemiddelde CO2-besparing op transportvlak 2,670 kg CO2-equivalent per levering. Het model van de e-commerce leidt tot een totale “niet-afgelegde” afstand van 10,09 km per levering.
 
Volgens het onderzoek is de milieu-impact die voortvloeit uit de verbinding met het internet en uit de eventuele transportverpakking verwaarloosbaar ten opzichte van de milieuvoordelen uit de bespaarde reizen (gemiddeld minder dan 0,150 kg CO2-equivalent per levering).

Algemeen gesproken wijst het onderzoek erop dat deze nieuwe manier van aankopen, die leidt tot een reorganisatie van de door de particulieren afgelegde afstand, significante mogelijkheden biedt om de ambitieuze doelstellingen voor de verlaging van onze broeikasgasuitstoot tegen 2050 een heel stuk dichterbij te brengen.